Bir kalp besledim icimde,kendi kanimla ve canimla.Hayatin vurdum duymazliklarina boyun egmeden.Duse kalka ,bazen korktum hayattan, buyuk boslugun icinde kaybolmaktan.Musterisi bol kalbimin,sevilmekse isin sonu seve seve,actim sonuna kadar.Icimdeki ikinci kalbe kulak verdim.Beni ben yapsin,daha doyumsuz sevgilere alsin gotursun diye.Kalbimin icinde bir kalp daha olustu,mutluluktu adi.Sabir dedi sadece sabir.Kalpten,kalbe bir yol varmis.Asil is o yolu bulmakta ve saglam adimlarla,o yola devam edebilmekte.Isik cok uzak degil,sadece bakmak yetmez,gormekte lazim.
Bu kalbin ismini SEVMEK koydum ben kendi benligimde.Sevemeyi ogretmem lazim dedim icimde.Disarisi yalan ve dolan,husran olmasin sabirla bekleyis. Simdiden hazirlamali o kucuk kalbi tum olumsuzluklara,hayata karsi daha dik durmayi .
Simdi ise sira o minik kalbe geldi.O minik kalbine kimi isterse,yada neyi isterse onu koyacak,yada sigdiracak.Ben ise o dingin sesimle sadece fisildayacagim kulagina.
Sevemeyi ogren...
Nereden, nasil baslasam!...
Severse daha cok sevilecegini.
Seni seviyorum demekten korkmamayi.
Buyugune saygiyi,kucucgune sevgiyi.
Saygi gosterirse,saygi gorecegini.
Durust davranirsa, guven kazanacagini.
Yalanci olursa,dost kaybedecegini.
Hak yemezse,hak kazanacagini.
Baskalari icin mutlu olursa,dostu olcagini.
Baskalari icin mutlu olursa,dostu olcagini.
Iyilikten herzaman maraz dogmayacagini!
Mutlululardan ve mutsuzluklardan pay cikartmamayi.
Kaybettigini dusundugunde,dibe vurmamayi ve savasmayi.
Okumayi ve yazmayi.
Birine bir sey ogretirken gocunmamayi.
Yesili,maviyi dogayla ve hayvalarla barisik olmayi.
Yagmuru,camuru;beyazi,siyahi.
Muzigin fayadalarini,sporun avantajlarini.
Gururun sadece gurur olarak kaldigini.
Menfaatlerini gozardi etmeyi.
Hayatin musterek oldugunu.
Alin teriyle kazanmayi.
Hayalerinde bir gun gercek olabilecegini.
Doyumsuz olmamayi,azlada yetine bilinirli ogrenmesini.
Haksizliklari goz adi etmemesini.
Allah'a sukur etmeyi
Ve
Kedini sevmeyi......
Bir sekilde sevmeyi ogretmem lazim. Nereden,nasil baslanir bilinmez!
