Hakkımda

Fotoğrafım
il, chicago, United States
27.Ekim.2004 tarihinde mutlu bir evlilik icin ilk adimi attik.Yillarca en buyuk ozlemim olan bebegime ise 01.Ekimde.2006 da hamile kaldim hamile kaldigimi ogrendigimde,sanirim dunyadaki en mulu insanlar arasina girmistim.Hayatimin yeniden boyut kazandigina,bebegim ile birlikte yeniden dogacagima inandim.Tamda dusundugum gibi oluyordu hersey.Super!! Gecen bir 40 hafta sonunda 27.Haziran.2007 tarihinde.Dunyalar guzeli bebegime kavusmus,onunla yeni dunyaya merhaba mesajlari yolluyorduk.Simdi ise aradan koskoca ama kisacik bir 6 ay gecti.Durust olmak gerekirse,ilk aylar sanki zaman gecmiyecek diye kendi kendimi yemis bitirmistim.Problemli bir bebekti oglum Kolik muzdariplerindendik bizde.Gece boyu bitmek tukenmek bilmeyen gaz sancilari ama o gaz sancilari en cok beni sikistiriyordu bebegimden cok.Zamanin gecmesini istememin en buyu sebebide buydu.Buyudugu zaman azalacak ve o lanet gaz sancilariyla bogusmak durumunda kalmayacakti cok sukur geride kaldi. Asinda daha cok yazdim ama sayfa bukadar uzun bir yaziyi kabul etmedi..! Seni cok seviyoruz..

Hosegeldiniz :)

Ayberk ile ilgili herseye benimle beraber tanik olmak istemezmisiniz.. sevgilerle

31 Ocak 2008 Perşembe



Once,ayaklarimi uzattim,kuruldum rahat kanepeme... :))




Sonra,disarida kar yagiyor.Gerci ben cok alistim bu kara,surekli yagip duruyor .Ilk gordugumde garipsemistim,acab bu beyazlik nedir deyip,durup dusunmustum.Annecigim anlatti bana.Bol temiz havayi cigerlerime cekmemi soyledi.kar yagdigi zaman,mikroplar kirilirmis.Ben akilli bir cocugum,O yuzden annecigimi kirmayip dedigini yapiyorum.Disari her cikmamizda bol bol, temiz havayi cigerlerime cekiyorum.sonra annem dizisini izlerken,ben uyumusum,karin narin dusulerini seyire dalmisken.tam annemin dizisi bitmis.anneme "ceeeee" yaparak uyandim.madem uyandin,uyudugun icin oyunu hakettin demesiyle , gulucukler esliginde odama geldik.










Benim en cok sevdigim sey,odamdaki kocaman aynam.Ayna deyip gecmemek lazim,ben o aynada,ayakta durmayi ogrendim.tabiki en onemlisi; yakisikliligimi seyretmek buyuk bir zevk.ilk olarak aynada kendime dokumaya calsitim.ama olmuyor! sinirleniyorum.sonra tekrar tekrar parmagimla o benmiyim diye yokluyorum.ciiiik olmuyor. pes ediyorumm! arkasindan, annem hep dislerim gelmismi diye yoklamayaptigi aklima geliyor.Hadi birde ben yoklayayim diyorum.mmmm ama bu parmak emme olayida pek zevkliymis diyip once bir guzel emiyorumm..







odaaaaa neee ! yerde bir sey goryorum,acaba yemek olabilirmi diye almaya calisiyorum. Cadi annem mudehale edip onu yememi engelliyor.o arada arkada duran poseti farrkediyorum ....Mmmmm ! hemen anneme caktirmadan,agzima tiki veriyorum .Annemde'de ne goz varmis canim,hic bir sey gozunden kacmiyor.yine fiyaskoooo !!Sinirlenip kendimi yere atiyorum,belki acir halimede yememe izin verir diye.ihhh ihh cok vicdansiz,beceremiyorum ikna etmeyi. son bir defa daha sansimi denemeye karar veriyorum.arkami donup sinsice poseti yakaliyorum. offf yine yakalandimm !!sonra tekrar kendimi yere atiyorum.busefer tepiniyorum,sinirimi anlasin diye,dudaklarimi buzup anlamli bir bakis atiyorum..Bir sekilde sinirimi belli etmeye calisiyorum.













Dolaniyorum busefer bacaklarina:)) sanirim,bu dolanma olayi annemin cok hosuna gitti.basiyor kahkahayi.sinirlerini bozamadigimi anlayinca yere oturuyorum bende.
















Ozaman akilli bir cocuk olayim diyorum.kendimce,saskin saskin poz veriyorum..Ama sikildim poz vermekten.bu sefer annem "birrrrrrrrrrr" yapip ,tapsini tapsini yapiyor.himm cok keyifli! ozaman kucuk dilime kadar gorunen,sen kahkahalar atmam gerek diyerek. olaya el koyuyorum.



















Oda neee! En sevdigim oyuncagim dururken "tapsinide" neymis.hemen yumuluyorum oyuncagima ,ilk hamlede yetisemiyorum.biraz efor harcamam gerek.yerlerde surunuyorum once.sonra bir guzel bakima aliyorum arabami,tekerlek on panel ne varsa inceliyorum ,bir guzel. yaaaa acabaaaa ben tamirci falanmi olucam neee?? :))








0 yorum:

Ayberk

Ayberk
Asiksin sen arkadas..