Hakkımda

Fotoğrafım
il, chicago, United States
27.Ekim.2004 tarihinde mutlu bir evlilik icin ilk adimi attik.Yillarca en buyuk ozlemim olan bebegime ise 01.Ekimde.2006 da hamile kaldim hamile kaldigimi ogrendigimde,sanirim dunyadaki en mulu insanlar arasina girmistim.Hayatimin yeniden boyut kazandigina,bebegim ile birlikte yeniden dogacagima inandim.Tamda dusundugum gibi oluyordu hersey.Super!! Gecen bir 40 hafta sonunda 27.Haziran.2007 tarihinde.Dunyalar guzeli bebegime kavusmus,onunla yeni dunyaya merhaba mesajlari yolluyorduk.Simdi ise aradan koskoca ama kisacik bir 6 ay gecti.Durust olmak gerekirse,ilk aylar sanki zaman gecmiyecek diye kendi kendimi yemis bitirmistim.Problemli bir bebekti oglum Kolik muzdariplerindendik bizde.Gece boyu bitmek tukenmek bilmeyen gaz sancilari ama o gaz sancilari en cok beni sikistiriyordu bebegimden cok.Zamanin gecmesini istememin en buyu sebebide buydu.Buyudugu zaman azalacak ve o lanet gaz sancilariyla bogusmak durumunda kalmayacakti cok sukur geride kaldi. Asinda daha cok yazdim ama sayfa bukadar uzun bir yaziyi kabul etmedi..! Seni cok seviyoruz..

Hosegeldiniz :)

Ayberk ile ilgili herseye benimle beraber tanik olmak istemezmisiniz.. sevgilerle

31 Ocak 2008 Perşembe



Once,ayaklarimi uzattim,kuruldum rahat kanepeme... :))




Sonra,disarida kar yagiyor.Gerci ben cok alistim bu kara,surekli yagip duruyor .Ilk gordugumde garipsemistim,acab bu beyazlik nedir deyip,durup dusunmustum.Annecigim anlatti bana.Bol temiz havayi cigerlerime cekmemi soyledi.kar yagdigi zaman,mikroplar kirilirmis.Ben akilli bir cocugum,O yuzden annecigimi kirmayip dedigini yapiyorum.Disari her cikmamizda bol bol, temiz havayi cigerlerime cekiyorum.sonra annem dizisini izlerken,ben uyumusum,karin narin dusulerini seyire dalmisken.tam annemin dizisi bitmis.anneme "ceeeee" yaparak uyandim.madem uyandin,uyudugun icin oyunu hakettin demesiyle , gulucukler esliginde odama geldik.










Benim en cok sevdigim sey,odamdaki kocaman aynam.Ayna deyip gecmemek lazim,ben o aynada,ayakta durmayi ogrendim.tabiki en onemlisi; yakisikliligimi seyretmek buyuk bir zevk.ilk olarak aynada kendime dokumaya calsitim.ama olmuyor! sinirleniyorum.sonra tekrar tekrar parmagimla o benmiyim diye yokluyorum.ciiiik olmuyor. pes ediyorumm! arkasindan, annem hep dislerim gelmismi diye yoklamayaptigi aklima geliyor.Hadi birde ben yoklayayim diyorum.mmmm ama bu parmak emme olayida pek zevkliymis diyip once bir guzel emiyorumm..







odaaaaa neee ! yerde bir sey goryorum,acaba yemek olabilirmi diye almaya calisiyorum. Cadi annem mudehale edip onu yememi engelliyor.o arada arkada duran poseti farrkediyorum ....Mmmmm ! hemen anneme caktirmadan,agzima tiki veriyorum .Annemde'de ne goz varmis canim,hic bir sey gozunden kacmiyor.yine fiyaskoooo !!Sinirlenip kendimi yere atiyorum,belki acir halimede yememe izin verir diye.ihhh ihh cok vicdansiz,beceremiyorum ikna etmeyi. son bir defa daha sansimi denemeye karar veriyorum.arkami donup sinsice poseti yakaliyorum. offf yine yakalandimm !!sonra tekrar kendimi yere atiyorum.busefer tepiniyorum,sinirimi anlasin diye,dudaklarimi buzup anlamli bir bakis atiyorum..Bir sekilde sinirimi belli etmeye calisiyorum.













Dolaniyorum busefer bacaklarina:)) sanirim,bu dolanma olayi annemin cok hosuna gitti.basiyor kahkahayi.sinirlerini bozamadigimi anlayinca yere oturuyorum bende.
















Ozaman akilli bir cocuk olayim diyorum.kendimce,saskin saskin poz veriyorum..Ama sikildim poz vermekten.bu sefer annem "birrrrrrrrrrr" yapip ,tapsini tapsini yapiyor.himm cok keyifli! ozaman kucuk dilime kadar gorunen,sen kahkahalar atmam gerek diyerek. olaya el koyuyorum.



















Oda neee! En sevdigim oyuncagim dururken "tapsinide" neymis.hemen yumuluyorum oyuncagima ,ilk hamlede yetisemiyorum.biraz efor harcamam gerek.yerlerde surunuyorum once.sonra bir guzel bakima aliyorum arabami,tekerlek on panel ne varsa inceliyorum ,bir guzel. yaaaa acabaaaa ben tamirci falanmi olucam neee?? :))









Ben bu minik avuclarin arasinda,omrum boyunca yasamaya gonulluyum :)

30 Ocak 2008 Çarşamba

Ilk adimla ben!!



Bu arabanin adi ilk adim arabasiymis.mmmmm demek adim atmaya yariyor diye dusunuyorum basta. Ona uzanmak icin uzun cabalarimdan sonra,allahtan annecigim yetisiyor imdadima.Hadi bakalim birazcik yorulalim diyor.Peki diyorum gulerek.Tabi anecigim akilli kadin,hemen anliyor benim gulmelerimden.Ustunde bir suru oyuncak var .Fakat benim favorim su tepedeki donen ve ses cikartaran sey. Annem cok ugarisiyor bir adim ata bilmem icin,bende offleyip pofluyorumm kimin umurundaki! allahtan su ayakta durma isini carcabuk ogrendim,yoksa bu annemden cekecegim vardi. yahu birde fotoraf giriyor araya,ben oyun oynamak istiyorum diyorum anlamaiyor.Himmmm! Acaba akilli degilmiki,diye dusunuyorum. Bu arada ben tam kendimi oyuncagima vermisim oyun oynayacagim,Ayberkcigimm,diye avaz avaz bir ses tepemde. Mecburen oyunu yarim birakip poz veriyorum. hayatim resim oldu.yeter be kadinnn,yeterrr!!

Simdi efendim,biz bu resimleri hastanede cektik. Sevgili oglum bundan onceki ,yani benim randevumda,hic durmuyarak oldukca bir sikinti yaratmisti.Sanirim, artik buyuyor.Oncelikle onu dogurmama yardimci olan sevgili dr. gorur gormez,attigi gulucuklerle,dr.muzun kalbini feth etmis,bilakis diger kisileride kendine asik etme vasfina sahip olmustur. tabiki bir erkek annesi olarak benimde gousum kabardi bu duruma! :))

28 Ocak 2008 Pazartesi

7. Ay Hosgeldin..

Bir insan,her ayin 27 sini bekleyerek gecire bilirmi hayatini. ben geciriyorum,sadece senin daha cok buyudugune sahit olabilmek icin. o gecmeyen,aslinda cok cabuk gecen gunleri,hem bir taraftan buruk bir huzunle izlerken,diger taraftan buyuk bir coskuyla karsiliyorum hayati. coskum bazen huzune karisiyor duruyorum, sana bakiyorum,gozlerim doluyor daha dun gibi anilar gozumde canliyken.hangi arada buyudunki diye soruyorum sana, sen o masum suratinla gozlerimin icine,en derinlere oyle bir bakiyorsunki "zamanimi durduralim,yoksa buyumemi " der gibi..
Ne zaman dursun,nede buyumen.ben herseyi kabullenerek getiridim seni dunyaya,icim rahat. Sadece,hayata dair endiseler kapliyor benligimi. Sen buyudukce benim korkumda,endisemde artacak bunun farkindayim.Ne farkederki, benim sevgim herseyin ustunde,bunuda asariz beraberce...

Saatlerle aram kotu.senin uyumani beklerken,sonrasinda uyanmani bekiyorum.Ben seni uykumda bile ozluyorum.Uykuda insan birini ozlermi deme,Inan bunu bende bilmiyordum.cok olmadi ozlemle tanisali henuz ve bugun 7 ay oldu. simdi sen yataginda,misil misil uyurken ben mis kokunla,seni yasiyorum;sadece seni.
Bazen kalbim oyle deli gibi atiyorki,yerinden cikmasin diye ustune bastiriyorum.korkuyorum yerinden firlayacak diye. Guluyorsundur sen simdi bunu okurken. sevmek bunun adi,deli gibi sevmek.hic bir karsilik beklemeden,menfatsizce hicbir cikar gozetmeksizin sevmek...
Ben seni sevmeye omrum yettigince devam edicem.Ben kendimi sana adadim melegim,sana anne olmaya adadim.Senden beklentilerim,senin bana verebilecegin kadardir.ne fazlasi,nede eksigi!!.Fakat benim sana vereceklerim,senin benden bekledigin degerin,en fazlasi olacaktir. her zaman!!

7. Ayin kutlu olsun yavrum.

17 Ocak 2008 Perşembe

Sevginin Sonsuzlugu




Agaclarin yeslini,gozlerine gizlemis bahar.Denizler mavisini,gonlune bezemis.Sevginin buyuklugunu kalpte degil,ruhta yasamak bunun adi.Saflik,temizlik,berraklik gizlenmis ruhuna.Bedeni kucuk,ruhu buyuk,bir kucuk kadin var hayalimde.Sarip sarmalamis o kucuk bedeni beyazlarla.Bu beyaz dunyanin ,siyah olan yanini dusunmus.Aydinlik,karanliga gizlenmis avuclarinin arasinda fener olmus o kucuk kalp dunyaya,isik olmus.Insanligi orgertmis menfaat'siz sevgiyi gostermis.Sevginin,sevilmeyle cogaldigini hisettirmis.Bir kalbin kapasitesinin az olmadigini,istedigi kadar sevgiyi barindira bilecegini ogretmis.

Becermiste!!.

Simdi, o kucuk kadin sevginin en yucesini yasiyor.Gonul penceresi sonuna kadar acik.Kalbini oyle buyuttuki icinde kin,nefret adina hic birseyi barindiramaz oldu.Tek dusundugu seyin sevgi,sevgi,sevgi oldugunu ogrendi ,gunbe gun.Onu dusunmeden bir saniye bile yasayamaz oldu.Ondan kilometrelerce bile uzak olsa,uzak oldugu kadar yakin golge arkasinda. Gucunu esirgemeyecek tek hirsini ise onu duzgun bir insan olarak yetistirmeye adayacak.Bu kucuk kadin kozaydi,kelebek oldu.Ipeklesti,sert kabugunu hastanedeki odasinda birakti.Simdi yumusacik.Her dokunusu sevkat dolu.!....

16 Ocak 2008 Çarşamba

Oglumun en keyifle dinledigi klasik symphonie

13 Ocak 2008 Pazar

Agac Yasken Egilir...


Parklarin; cocuklar icin iyi bir oyun alani oldugundan cok ,savasi alani oldugu dusuncesine kapiliyorum nedense.Sanirim cocukluguma geri donuyorum bir anda.Ilk kufuru 7 yasinda ve salincaktan inmemek adina savas verirken duymustum.Saatlerce agladigimi hatirliyorum.Annem gelip sordugunda"bana bir cocuk kufur etti." demistim.Annemde buna bukadar aglama,onlar sokak cocugu ne dediklerini bilmiyor demisti.Hos beni cok ikna etmemisti bu soylem ama dedigi gibi alismak gerekiyormus.Tabiki duymaya alismak,soylemeye degil! Birde etrafta soyle abuk bir fikir dolaniyor!.Nasil bir cehaletse anlamis degilim.Cocuga kucuklugunde kufur ogretirsen,buyudugunde soylemezmis. Sadece guluyourum !! Nasil yani? Simdi ben ogluma kufur ogretecegim ve bu cocuk bunlari buyuyunce unutacakmi ??Nasil bir sacmaliktirki bu!.Allah akil ve fikir versin demekten baska bir sey kalmiyor sanirim bana...



Atalarimiz bile ne guzel soylemis"Agac Yasken Egilir" . Sen cocugu abuk subuk bir sekide yetistir,sonra benim oglum biraz serseri ruha sahip,hatta serseri deyip kenara gec izle ve sonradan " aaaaa o ne bicim bir konusmadir,yakisiyormu hic sana" diye zilgiti bas. Cikk cikkk!!Kufur sadece egitimsiz ve kendini savunamayan ezik insanlarin isidir.Akli basinda bir insan sikistigi yerde kufure degil,akli selim beynine siginir....

Parkta'ki pincirik ..





Biz bugun parka gittik 12.Ocak.2008





Bu bizim ilk park ziyaretimiz degil.ilkimiz olan, parktaki salicak ve kaydirakla ilk Tanismamiz!!! ( Yani yeni bir ilkimiz) Biz bugun gune aglayarak basladik,aslinda her gunumuz asagi yukari ayni basliyor ama sonrasinda neseli kahkahalar esliginde devam ediyor (ac ve uykusuz olmadigimiz surece!!).

Uzun zamandan beri babasiz ilk gecemiz.bugun babamiz otel muduru olarak otelde kalmasi gerekiyormus.Bizede cok israr etti,sizde gelin hep beraber kalalim diye.Sanirim oglunu birgun bile gormemeye tahamulu yok.Fakat bizim oglumuz biraz damar bir cocuk,baska yerlerde uyuyamama hastaligi var diye dusunuyorum. Inatlasircasina direniyor bize ve zamana karsi (!) nedendir bu inat hala anlamis degilim.Sadece umut ediyorumki bu hep boyle surmesin..

Ogleden sonra,gunesi gorunce bugun paraka gidelimmi, Ayberk'cigim dedigimde.Ayberk'cigim sanki anlamista,parkin onun icin en guzel oyun alani oldugunu bilirmiscesine sevinc cigligi atti.Bende madem oyle hadi bakalim parka gidiyoruz,diyip hazirladim minigimi.Malum hava gunesli ama soguk! Ve en onemli olan sey,bezimiz bitmis!!! Hadi once alisverise oradan parka ...

Tabiki yine Ayberk'cigim karli cikti bu isten.Yeni 2 oyuncaga sahip olmanin verdigi mutlulugu alisveris merekzinde cigliklariyla haykirdi. Gelen sevdi,giden sevdi.Acikcasi bu cok onur veren birseymis.Senin bedeninde can bulan, senin etinle ,kaninla beselnip dogurdugun yavrunu baskalarinin sevmesi.Hem icini oksuyor,hem bir taraftan garip bir kiskanclik durtusu uyandiriyor..

Evet, Parka geldik.Ayberk'cigim uyaya kalmis acaba uyandirsammi,uyandirmasammi diye dusunurken.Aklima birden attigi sevinc ciglik gelince,uyanirsa pisman olmayacak diyerek koltugundan aldim.Canim yavrum.Uyurken vucudu nasil bir koku salgiliyorsa,bilemiyorum ama insanin iliklerine kadar isleyen,muhtesem bir koku oluyor bedeninde.Beni bastan cikartmaya yetiyor.O anda onu yiyip bitirmemek icin kendimi zor frenliyorum..

Salincakla ilk tanismamiz (tabiki parktakiyle) Ayberk'cigimin cok ilgisini cektigini soyleyemicem.Malum minigim tum gun evde salincak tepesinde inmedigi icin,cok ayricalikli bir sey degildi.Fakat balina ve kaydirak icin muhtesemdi diyebilirim.Her kaydirimsimda,kucuk diline kadar gordugum muhtesem kahkahalar atti,tabiki ben o kahkahalarini fotoraflayamadim yanimizda kimse olmadigi icin.Balinayida yemek olarak gordu sanirim,surekli onu yemeye ve yalama calistiysada tabiki anne buna musade etmedi.Bu durum,biraz can sikici bir duruma donustu. Isteklere cevap vermeme olunca konu basligi,cigligimizi basarak ortaligi birazcik toza ve dumana kattik.
Yani sahdik,sahbaz olduk!!!!! :))

Meleklerin Koruyuculari..



Anne'lik.....


Kuccukken;evcilik oyunlarinda hep anne olmakti tercihim bir suru bebegi siraya dizer onlara isimler koyardim lale ,papatya,gul,cicek,bocek;ne varsa iste.Erkek isimleri ise hep klasik emrah, kerem ( ozentiler) vs..Onlara bez parcalarindan giyisiler diker,toplu ignelerle ustlerine tuturudum.Tabi bizim donemimizde ya naylon bebek ,yada bez bebekler vardi.Onlara mamalar hazirlar sirayla agizlarina tikistirirdim,hatta olayi abartip yemeyene ceza bile verirdim :)Meger kendimi, taaaa o minicik yillarimdayken bile hep annelige alistirmisim.Anneligin bebege iki pisss pisss denmesiyle uyuyacagina ,iki kasik mamayi agzina tikistirinca susacagina inandirmisim.Yetinmeyip cezalar bile veriyormusum :) Hatta cezada suydu(!) tek ayak ustunde 20 saat bekle :)) 20 saat'te neyse artik.Birde,minicik bebege verilecek cezamiymis o,napalim ozaman bizde minicikmisiz zaten :)) Simdi ise o saf temiz halimi dusundukce guluyorum..





Simdi ise 6.5 Aylik bir ANNEYIM; annelikten ilk aldigim ders ise. Gercekten ama gercekten anneligin zor bir zanaat olmasiymis.Oyle iki pisss pisss , iki kiss kiss la olacak is degilmis .SABIR istiyormus,OZVERI istiyormus,En alasindan SEVGI istiyormus,Gercek bir ANNE istiyormus.
Satlerce bebeginin basinda diyaframin patlarcasina "eeeeee eeeee " yapmak.Acliktan midene kramplar girerken ,once onun karni dusunup "o rahatlasin ben nasilsa dayarim" demek.Her altini acisinda,fiskiye goreviyle cise bulanmak.Gidebilecegin hic bir yere vaktinde yetisememek yada gidememek. Kendi tarzini unutup,sadece bebek klasikleri dinlemek .Gece uykunun en tatli yerindeyken,ciglik cigliga aglayan bebeginin basina giderek, gozunden uyku akmasina ragmen ona mama hazirlamak ve gazini cikartmak.Ardindan saatlerce suren "eee eee" seanslarina geri donmek. En sik kiyafetini giyip hazir bir sekilde beklerken,ustune kusmasi ve senin sik kiyafetinin rezil olmasi demek. Kimse sacini basini yolmamisken,cocugunun tum gucuyle saclarini yerinden kopartircasina cekmesi demek.Budaha boyle uzar gider......vs.....










Bunlarin hepsini yasiyormusun diye,dusunuyormussunuz gibi bir his dogdu icime... Evet!! Ben bu yazdiklarimi harfiyen yasiyorum ve hatta eksik yaziyorum.Insanlarin gozunu korkutmamak adina ...Annelik zor zanaatmis evet !! Fakat,dunyadaki zevklerin en doruk noktasinda olmaktan farksiz benim icin.Anne olmaktan aldigim tadi,keyfi bana dunyadaki hic bir sey veremez!Heleki bir gulusune dunyanizin aydinlandigina sait olursaniz,bu sizin icin vazgecilmez bir sey haline donusuyor.Dusuncenizde su sekilde yon buluyor .Sanki dunya onun ustune kurulmusta, siz sonrada ziyarete gelmissiniz :)) Buna benzer bir sey iste ....Anne olmayi seviyorum ben!... Anne olmaktanda cok yavrumu,minik kuzumu seviyorum !....

Ayberk

Ayberk
Asiksin sen arkadas..