Sevmeyi ogretmem lazim..

Bir kalp besledim icimde,kendi kanimla ve canimla.Hayatin vurdum duymazliklarina boyun egmeden.Duse kalka ,bazen korktum hayattan, buyuk boslugun icinde kaybolmaktan.Musterisi bol kalbimin,sevilmekse isin sonu seve seve,actim sonuna kadar.Icimdeki ikinci kalbe kulak verdim.Beni ben yapsin,daha doyumsuz sevgilere alsin gotursun diye.Kalbimin icinde bir kalp daha olustu,mutluluktu adi.Sabir dedi sadece sabir.

Kalpten,kalbe bir yol varmis.Asil is o yolu bulmakta ve saglam adimlarla,o yola devam edebilmekte.Isik cok uzak degil,sadece bakmak yetmez,gormekte lazim.

Bu kalbin ismini SEVMEK koydum ben kendi benligimde.Sevemeyi ogretmem lazim dedim icimde.Disarisi yalan ve dolan,husran olmasin sabirla bekleyis. Simdiden hazirlamali o kucuk kalbi tum olumsuzluklara,hayata karsi daha dik durmayi .

Simdi ise sira o minik kalbe geldi.O minik kalbine kimi isterse,yada neyi isterse onu koyacak,yada sigdiracak.Ben ise o dingin sesimle sadece fisildayacagim kulagina.

Sevemeyi ogren...

Nereden, nasil baslasam!...

Severse daha cok sevilecegini.

Seni seviyorum demekten korkmamayi.

Buyugune saygiyi,kucucgune sevgiyi.

Saygi gosterirse,saygi gorecegini.

Durust davranirsa, guven kazanacagini.

Yalanci olursa,dost kaybedecegini.

Hak yemezse,hak kazanacagini.
Baskalari icin mutlu olursa,dostu olcagini.

Iyilikten herzaman maraz dogmayacagini!

Mutlululardan ve mutsuzluklardan pay cikartmamayi.

Kaybettigini dusundugunde,dibe vurmamayi ve savasmayi.

Okumayi ve yazmayi.

Birine bir sey ogretirken gocunmamayi.

Yesili,maviyi dogayla ve hayvalarla barisik olmayi.

Yagmuru,camuru;beyazi,siyahi.

Muzigin fayadalarini,sporun avantajlarini.

Gururun sadece gurur olarak kaldigini.

Menfaatlerini gozardi etmeyi.

Hayatin musterek oldugunu.

Alin teriyle kazanmayi.

Hayalerinde bir gun gercek olabilecegini.

Doyumsuz olmamayi,azlada yetine bilinirli ogrenmesini.

Haksizliklari goz adi etmemesini.

Allah'a sukur etmeyi

Ve

Kedini sevmeyi......

Bir sekilde sevmeyi ogretmem lazim. Nereden,nasil baslanir bilinmez!

asigim ben bu varliga

Once,ayaklarimi uzattim,kuruldum rahat kanepeme... :))

Sonra,disarida kar yagiyor.Gerci ben cok alistim bu kara,surekli yagip duruyor .Ilk gordugumde garipsemistim,acab bu beyazlik nedir deyip,durup dusunmustum.Annecigim anlatti bana.Bol temiz havayi cigerlerime cekmemi soyledi.kar yagdigi zaman,mikroplar kirilirmis.Ben akilli bir cocugum,O yuzden annecigimi kirmayip dedigini yapiyorum.Disari her cikmamizda bol bol, temiz havayi cigerlerime cekiyorum.sonra annem dizisini izlerken,ben uyumusum,karin narin dusulerini seyire dalmisken.tam annemin dizisi bitmis.anneme "ceeeee" yaparak uyandim.madem uyandin,uyudugun icin oyunu hakettin demesiyle , gulucukler esliginde odama geldik.

Benim en cok sevdigim sey,odamdaki kocaman aynam.Ayna deyip gecmemek lazim,ben o aynada,ayakta durmayi ogrendim.tabiki en onemlisi; yakisikliligimi seyretmek buyuk bir zevk.ilk olarak aynada kendime dokumaya calsitim.ama olmuyor! sinirleniyorum.sonra tekrar tekrar parmagimla o benmiyim diye yokluyorum.ciiiik olmuyor. pes ediyorumm! arkasindan, annem hep dislerim gelmismi diye yoklamayaptigi aklima geliyor.Hadi birde ben yoklayayim diyorum.mmmm ama bu parmak emme olayida pek zevkliymis diyip once bir guzel emiyorumm..

odaaaaa neee ! yerde bir sey goryorum,acaba yemek olabilirmi diye almaya calisiyorum. Cadi annem mudehale edip onu yememi engelliyor.o arada arkada duran poseti farrkediyorum ....Mmmmm ! hemen anneme caktirmadan,agzima tiki veriyorum .Annemde'de ne goz varmis canim,hic bir sey gozunden kacmiyor.yine fiyaskoooo !!Sinirlenip kendimi yere atiyorum,belki acir halimede yememe izin verir diye.ihhh ihh cok vicdansiz,beceremiyorum ikna etmeyi. son bir defa daha sansimi denemeye karar veriyorum.arkami donup sinsice poseti yakaliyorum. offf yine yakalandimm !!sonra tekrar kendimi yere atiyorum.busefer tepiniyorum,sinirimi anlasin diye,dudaklarimi buzup anlamli bir bakis atiyorum..Bir sekilde sinirimi belli etmeye calisiyorum.

Dolaniyorum busefer bacaklarina:)) sanirim,bu dolanma olayi annemin cok hosuna gitti.basiyor kahkahayi.sinirlerini bozamadigimi anlayinca yere oturuyorum bende.

Ozaman akilli bir cocuk olayim diyorum.kendimce,saskin saskin poz veriyorum..Ama sikildim poz vermekten.bu sefer annem "birrrrrrrrrrr" yapip ,tapsini tapsini yapiyor.himm cok keyifli! ozaman kucuk dilime kadar gorunen,sen kahkahalar atmam gerek diyerek. olaya el koyuyorum.

Oda neee! En sevdigim oyuncagim dururken "tapsinide" neymis.hemen yumuluyorum oyuncagima ,ilk hamlede yetisemiyorum.biraz efor harcamam gerek.yerlerde surunuyorum once.sonra bir guzel bakima aliyorum arabami,tekerlek on panel ne varsa inceliyorum ,bir guzel. yaaaa acabaaaa ben tamirci falanmi olucam neee?? :))

Ben bu minik avuclarin arasinda,omrum boyunca yasamaya gonulluyum :)

Ilk adimla ben!!

Bu arabanin adi ilk adim arabasiymis.mmmmm demek adim atmaya yariyor diye dusunuyorum basta. Ona uzanmak icin uzun cabalarimdan sonra,allahtan annecigim yetisiyor imdadima.Hadi bakalim birazcik yorulalim diyor.Peki diyorum gulerek.Tabi anecigim akilli kadin,hemen anliyor benim gulmelerimden.Ustunde bir suru oyuncak var .Fakat benim favorim su tepedeki donen ve ses cikartaran sey. Annem cok ugarisiyor bir adim ata bilmem icin,bende offleyip pofluyorumm kimin umurundaki! allahtan su ayakta durma isini carcabuk ogrendim,yoksa bu annemden cekecegim vardi. yahu birde fotoraf giriyor araya,ben oyun oynamak istiyorum diyorum anlamaiyor.Himmmm! Acaba akilli degilmiki,diye dusunuyorum. Bu arada ben tam kendimi oyuncagima vermisim oyun oynayacagim,Ayberkcigimm,diye avaz avaz bir ses tepemde. Mecburen oyunu yarim birakip poz veriyorum. hayatim resim oldu.yeter be kadinnn,yeterrr!!

Simdi efendim,biz bu resimleri hastanede cektik. Sevgili oglum bundan onceki ,yani benim randevumda,hic durmuyarak oldukca bir sikinti yaratmisti.Sanirim, artik buyuyor.Oncelikle onu dogurmama yardimci olan sevgili dr. gorur gormez,attigi gulucuklerle,dr.muzun kalbini feth etmis,bilakis diger kisileride kendine asik etme vasfina sahip olmustur. tabiki bir erkek annesi olarak benimde gousum kabardi bu duruma! :))

7. Ay Hosgeldin..

Bir insan,her ayin 27 sini bekleyerek gecire bilirmi hayatini. ben geciriyorum,sadece senin daha cok buyudugune sahit olabilmek icin. o gecmeyen,aslinda cok cabuk gecen gunleri,hem bir taraftan buruk bir huzunle izlerken,diger taraftan buyuk bir coskuyla karsiliyorum hayati. coskum bazen huzune karisiyor duruyorum, sana bakiyorum,gozlerim doluyor daha dun gibi anilar gozumde canliyken.hangi arada buyudunki diye soruyorum sana, sen o masum suratinla gozlerimin icine,en derinlere oyle bir bakiyorsunki "zamanimi durduralim,yoksa buyumemi " der gibi..

Ne zaman dursun,nede buyumen.ben herseyi kabullenerek getiridim seni dunyaya,icim rahat. Sadece,hayata dair endiseler kapliyor benligimi. Sen buyudukce benim korkumda,endisemde artacak bunun farkindayim.Ne farkederki, benim sevgim herseyin ustunde,bunuda asariz beraberce...

Saatlerle aram kotu.senin uyumani beklerken,sonrasinda uyanmani bekiyorum.Ben seni uykumda bile ozluyorum.Uykuda insan birini ozlermi deme,Inan bunu bende bilmiyordum.cok olmadi ozlemle tanisali henuz ve bugun 7 ay oldu. simdi sen yataginda,misil misil uyurken ben mis kokunla,seni yasiyorum;sadece seni.
Bazen kalbim oyle deli gibi atiyorki,yerinden cikmasin diye ustune bastiriyorum.korkuyorum yerinden firlayacak diye. Guluyorsundur sen simdi bunu okurken. sevmek bunun adi,deli gibi sevmek.hic bir karsilik beklemeden,menfatsizce hicbir cikar gozetmeksizin sevmek...

Ben seni sevmeye omrum yettigince devam edicem.Ben kendimi sana adadim melegim,sana anne olmaya adadim.Senden beklentilerim,senin bana verebilecegin kadardir.ne fazlasi,nede eksigi!!.Fakat benim sana vereceklerim,senin benden bekledigin degerin,en fazlasi olacaktir. her zaman!!

7. Ayin kutlu olsun yavrum.